Terwijl wij druk doende zijn om ons databestand te vullen met informatie over islami-tische nederzettingen in onze wijken, lopen we tegen veel dingen aan die buurtbewoners hebben moeten ontberen in hun veranderende leefomgeving. Iets dat door gemeente-bestuur veelal werd afgedaan met
´het zal allemaal wel gaan meevallen, mevrouwtje!!”
Zo ook dit voorbeeld dat zich circa 10 jaar geleden in Medemblik heeft afgespeeld:
………………………………………………
MEDEMBLIK (12-03-2002)
Er was eens ……………………..
Joop en Nel Groenen dachten in het centrum van Medemblik een droomhuis op de kop te hebben getikt, waar zij samen oud zouden kunnen worden. Het bleek een illusie. De droom werd een nachtmerrie door de vestiging van een islamitisch centrum met moskee in een naastgelegen pand.
Door geluidsoverlast, vijf keer per dag wordt er gebeden, en intimidaties leven zij op een vulkaan en zien zij nog maar één uitweg: vluchten. Het echtpaar wijst de gemeente Medemblik aan als de grote boosdoener.
 |
| Joop en Nel Groenen zijn niet langer bestand tegen de overlast van het islamitische centrum (op achtergrond). “Als zij niet gaan, dan gaan wij wel.” |
Joop en Nel Groenen kochten zo’n zeven jaar geleden een vrijstaande woning aan de Korte Brake in Medemblik. De inkt van de koopakte was nog nauwelijks opgedroogd toen het echtpaar te horen kreeg dat de Islamitische Stichting Nederland Fatih het naastgelegen loodgietersbedrijf had gekocht.
We zijn onmiddellijk naar de gemeente gestapt, omdat wij als naaste buren op termijn problemen voorzagen, bijvoorbeeld in de vorm van geluidsoverlast. Volgens de gemeente zou het allemaal wel meevallen. Ook de bestuursrechter vond dat en wees ons bezwaar tegen de komst van het centrum af. Al snel bleek, dat we toch gelijk kregen;
- In plaats van twee keer per week werden er dagelijks bijeenkomsten gehouden die veelal tot diep in de nacht duurden, en niet alleen uit Medemblik maar ook daar ver buiten bezoekers trokken.
- Die mensen kwamen allemaal met de auto, met als gevolg dat we ‘s nachts telkens werden opgeschrikt door getoeter bij vertrek.
- Vanaf het moment dat we klaagden over de overlast worden wij op straat door bezoekers van het centrum bespuugd en worden bewegingen gemaakt alsof ze onze keel willen doorsnijden.”
Henny van Puffelen, die aan de andere kant van het centrum woont, heeft dezelfde ervaringen;
- “Ik kan vanwege de overlast niet meer in mijn tuin zitten. Een van die gasten heeft mij zelfs mishandeld en heeft daarvoor van de rechter een boete van 200 piek gekregen.”
Ondanks de ernstig vertroebelde relatie met de gebruikers van het geloofscentrum, is in de ogen van de bewoners vooral de gemeente Medemblik schuldig. “We worden maar aan een lijntje gehouden. De gemeente belooft hulp, maar doet vervolgens niets.”
Gemeentejurist R.A. Boekel bevestigt de overlast van de moskee en geeft toe dat de situatie waarin de buren van de Islamitische Stichting zijn geraakt voorkomen had kunnen worden als bij het verlenen van de toestemming voor het geloofscentrum betere afspraken waren gemaakt met de gebruikers.
“Daar zijn wij inderdaad in tekortgeschoten. Helaas staan we nu met onze rug tegen de muur omdat wij geen middelen hebben om in te grijpen. We hebben vanwege de overlast een keer gedreigd het centrum voor twee maanden te sluiten, maar werden onmiddellijk door de rechter teruggefloten. Ook hebben we de stichting elders een andere ruimte aangeboden. Men weigerde echter te verhuizen, omdat dat als een nederlaag werd gezien naar de klagers.”
“Als zij niet gaan, dan gaan wij wel”, reageert Joop Groenen, die zijn vrijstaande huis inmiddels in de verkoop heeft gedaan. Zijn makelaar verwacht vanwege de problematiek met de moskee dat hun huis twintig procent (zo’n 2 ton) minder zal opbrengen. De gemeente toonde zich aanvankelijk bereid de verkopers financieel tegemoet te komen, maar verbindt daar inmiddels een aantal voorwaarden aan.
“Zo gaat het iedere keer”, zegt Groenen. “We willen geen geld om daar beter van te worden, alleen om te kunnen verhuizen naar een andere gelijkwaardige woning. De Islamitische Stichting werden door de gemeente enkele tonnen als oprotpremie aangeboden, maar weigerde desalniettemin te verhuizen. Nu wij bereid zijn te vertrekken en ons droomhuis te verlaten, komt men maar niet over de brug.
‘Het komt wel goed’ roept burgemeester Smit nog steeds. Ja, ja…”
…………………
En leefden ze nog lang en gelukkig??
We weten het niet, maar een jaar later werd de moskee in de fik gestoken.
